Нужен срс на таджикскую тему кино ва театр ҳамчун ҷузъи фарҳангӣ

Содержание

Введение

Кино ва театр ҳамчун ҷузъи фарҳангӣ дар ҷомеаи имрӯза нақши муҳим доранд. Ҷаҳонишавӣ ба фарҳанги миллӣ таъсир мерасонад. Аз ин рӯ, омӯхтани ин ду санъат барои нигоҳ доштани ҳувияти миллии тоҷик лозим аст. Ҳадафи реферат — таҳлили нақши киною театр дар низоми арзишҳои фарҳангии Тоҷикистон. Барои ин вазифаҳои зерин ҳал мешаванд: мафҳуми фарҳанг ва сохтори он омӯхта мешавад; театр ҳамчун шакли қадимии санъати намоишӣ баррасӣ мегардад; кино ҳамчун падидаи фарҳанги муосир таҳлил мешавад; вазъи кунунии театри тоҷик ва марҳилаҳои рушди кинои тоҷик омӯхта мешаванд; роҳҳои таҳкими нақши киною театр дар рушди фарҳанги миллӣ муайян карда мешаванд. Объекти тадқиқот — фарҳанги Тоҷикистон, предмет — нақш ва таъсири киною театр дар фарҳанги миллии тоҷик. Методҳои тадқиқот: таҳлили адабиёти илмӣ, муқоиса, таърихӣ ва систематикӣ. Тадқиқот ба асарҳои олимони соҳа такя мекунад.

1. Глава: Назарияи фарҳанг ва ҷойгоҳи киною театр дар низоми арзишҳои фарҳангӣ

1.1. Мафҳуми фарҳанг, сохтор ва вазифаҳои он дар ҷомеа

Фарҳанг категорияи асосии фарҳангшиносӣ ва низоми арзишҳо, меъёрҳо, маъноҳо ва амалияҳост, ки рафтору тафаккури ҷомеаро танзим мекунад. Дар таҳқиқоти муосири рус (2020–2025) он дар робита бо ҳувияти миллӣ, хотираи фарҳангӣ ва ҷаҳонишавӣ баррасӣ мешавад. Таърифи мафҳум барои таҳлили ҷойгоҳи киною театр дар фазои фарҳангии Тоҷикистон заминаи методологӣ меорад. Равишҳои асосии таъриф — арзишӣ, фаъолиятӣ, нишонавӣ, системавӣ ва сотсиологӣ — фарҳангро мутаносибан ҳамчун маҷмӯи арзишҳо, усули фаъолият, системаи аломатҳо, тамомияти устувор ва омили танзими муносибатҳои иҷтимоӣ муайян мекунанд. Таҳаввули мафҳум аз тавсифи оддии ҳаёти ҷамъиятӣ ба фарогирии низоми арзишҳо, маъноҳо ва амалияҳо равона шудааст. [5]

Сохтори фарҳанг ҷузъҳои моддӣ, маънавӣ, меъёрӣ, коммуникативӣ ва институтсионалиро дар бар мегирад. Ҷузъи моддӣ ашё, биноҳо, ёдгориҳо ва техникаро; ҷузъи маънавӣ дониш, эътиқод, санъат, ахлоқ ва анъанаҳоро дар бар мегирад. Меъёрӣ рафторро танзим мекунад, коммуникативӣ табодули иттилоотро таъмин менамояд, институтсионалӣ тавассути оила, мактаб, дин, санъат ва ВАО амалӣ мешавад. Анъана, забон, санъат, дин, илм ва ВАО дар шаклгирии фарҳанг нақши калидӣ доранд.

Вазифаҳои фарҳанг гуногуннақшанд: гуманистӣ, маърифатӣ, арзишӣ, меъёрӣ, коммуникативӣ, иҷтимоишавӣ, интегративӣ, мутобиқшавӣ ва эҷодӣ. Гуманистӣ шахсиятро боло мебардорад; маърифатӣ донишу таҷрибаро интиқол медиҳад; арзишӣ меъёрҳои ахлоқиро муайян мекунад; меъёрӣ рафтори иҷтимоиро танзим менамояд; коммуникативӣ робитаро тақвият мебахшад; иҷтимоишавӣ фардро ба ҷомеа мутобиқ месозад; интегративӣ гурӯҳҳоро муттаҳид мекунад; мутобиқшавӣ ба тағйирот кӯмак мекунад; эҷодӣ шароити навовариро фароҳам меорад. Масалан, забон ва анъана ҳувияти миллӣро нигоҳ медоранд, санъат эҳсосоти ҷамъиятиро шакл медиҳад, ВАО арзишҳои навро паҳн мекунад. [8]

Дар ҷомеа фарҳанг ҳувияти миллӣ, ҳифзи анъанаҳо, тарбияи шахсият, ҳамгироии иҷтимоӣ ва эҷодиёти коллективиро таъмин мекунад. Кино ва театр ҳамчун шаклҳои санъати намоишӣ маҳз ҳамин вазифаҳоро амалӣ месозанд: арзишҳоро интиқол медиҳанд, шуури ҷамъиятиро ташаккул медиҳанд ва таҷрибаи фарҳангиро аз насл ба насл мегузаронанд. Аз ин лиҳоз, омӯзиши сохтору вазифаҳои фарҳанг барои муайян кардани нақши киною театр дар фарҳанги тоҷик заминаи зарурӣ мебошад.

Хулоса, фарҳанг системаи динамикии арзишҳо, меъёрҳо ва амалияҳо буда, сохтор ва вазифаҳои он барои таҳлили ҷойгоҳи киною театр дар низоми арзишҳои фарҳангии Тоҷикистон асоси методологӣ фароҳам меоранд. Вай ҳамчун заминаи ҳувияти миллӣ ва рушди эҷодиёти ҷамъиятӣ баромад мекунад.

1.2. Театр ҳамчун шакли қадимии санъати намоишӣ ва нақши он дар фарҳанг

Театр яке аз қадимтарин шаклҳои санъати намоишӣ ва ҷузъи муҳими фарҳанг ба шумор меравад. Дар низоми арзишҳои фарҳангӣ баррасии он имкон медиҳад, ки ташаккули шуури эстетикӣ, таҷрибаи иҷтимоӣ ва ҳувияти ҷамъиятӣ равшантар фаҳмида шавад. Санъати намоишӣ ба воситаи бозӣ, оин ва муколамаи зинда бо тамошобин инкишоф ёфта, тадриҷан ба шакли мустақили эҷодӣ табдил меёбад. Мафҳумҳои асосии таҳлил — театр, фарҳанг, арзишҳои фарҳангӣ, синкретизм, бозӣ ва оин — робитаи дохилии санъатро бо ҳаёти ҷамъиятӣ ифода мекунанд.

Сарчашмаҳои пайдоиши театр аз маросимҳои ибтидоӣ, бозиҳои оинӣ, эпос ва мифология сарчашма мегиранд. Дар ҷамъиятҳои қадимӣ ҳаракат, овоз, рақс ва сухан ягона маҷмӯаи рамзӣ ташкил медоданд; минбаъд ин унсурҳо ҷудо шуда, заминаи драматургия ва ҳунари бозигарро фароҳам оварданд. Марҳилаҳои таърихии рушди театр — театри Шарқи Қадим, Юнони Қадим, Рум, асрҳои миёна, Эҳё ва театри муосир — ҳар кадом хусусиятҳои хоси худро доранд: аз ибодат ва оин то таҳлили фалсафӣ, иҷтимоӣ ва равонӣ.

Театр ҳамчун санъати синкретӣ адабиёт, мусиқӣ, рақс, наққошӣ ва ҳунари бозигарро муттаҳид месозад. Маҳз ҳамин омезиш ба он қувваи таъсирбахш медиҳад, зеро тамошобин на танҳо шоҳид, балки иштирокчии раванди маънавӣ мегардад. Дар низоми фарҳанг театр вазифаҳои маърифатӣ, тарбиявӣ, коммуникативӣ, интегративӣ, эстетикӣ, компенсаторӣ, идеологӣ ва ҳифзи хотираи фарҳангиро иҷро мекунад. [1] Вай нишонаҳо, анъанаҳо, забони миллӣ ва таҷрибаи ҷамъиятиро аз насл ба насл интиқол медиҳад, аз ин рӯ дар ташаккули ҳувияти фарҳангӣ нақши муҳим дорад.

Таъсири театр ба равандҳои иҷтимоӣ дар ташаккули афкори ҷамъиятӣ, муколамаи фарҳангҳо ва ҳифзи мероси маданӣ зоҳир мешавад. Тадқиқотҳои русӣ барои солҳои 2020–2025 нишон медиҳанд, ки санъати намоишӣ ҳамчун омили муаррифӣ ва ҳифзи арзишҳои миллӣ баррасӣ мешавад. [9] Хулоса, театр на танҳо воситаи фароғат, балки омили муҳими ташаккул, нигаҳдошт ва интиқоли арзишҳои фарҳангӣ аст. Ҳамин гуна фаҳмиш барои таҳлили минбаъдаи кино ва театри тоҷик заминаи назарӣ фароҳам меорад.

1.3. Кино ҳамчун падидаи фарҳанги муосир ва хусусиятҳои таъсиррасонии он

Кино ҳамчун падидаи фарҳанги муосир, санъати техникӣ-репродуктивӣ ва шакли хоси фарҳанги экранӣ муайян карда мешавад. Он дар асри XX ба вуҷуд омада, ба зудӣ яке аз воситаҳои муҳими таъсиррасонӣ ба шуури оммавӣ гардид. Дар тадқиқоти муосири русӣ (2020–2025) кино ҳамчун унсури калидии саноати фарҳангӣ ва воситаи ташаккули арзишҳо баррасӣ мешавад. Кино синтези санъатҳоро – адабиёт, театр, мусиқӣ, рассомӣ ва рассонаро дар бар мегирад, ки ин ба он имкони таъсири ҳамаҷониба медиҳад. Баръакси театр, ки ҳузури зиндаи тамошобинро талаб мекунад, кино имкони репродуксия, паҳншавии оммавӣ ва монтажи сунъиро дорад. Ин хусусиятҳо киноро аз дигар шаклҳои санъат ҷудо карда, ба он ҷойгоҳи мустақил дар низоми арзишҳои ҷомеа мебахшанд. Монтаж ҳамчун воситаи хоси кино имкон медиҳад, ки вақт ва фазо тағйир дода шавад, ки ин ба таъсири ғайримустақим ва амиқи эмотсионалӣ мусоидат мекунад. Ҳамчунин, кино ҳамчун саноати фарҳангӣ ба истеҳсоли маҳсулоти оммавӣ нигаронида шудааст, ки онро ба воситаи телевизион, интернет ва дигар шабакаҳо паҳн мекунад. Ин хусусиятҳо ба кино имкон медиҳанд, ки дар муддати кӯтоҳ шумораи зиёди тамошобинонро фаро гирад ва ба рафтори онҳо таъсир расонад.

Хусусиятҳои асосии таъсиррасонии кино дастрасии оммавӣ, қувваи эмотсионалӣ, эффекти идентификатсия ва суггестия мебошанд. Тамошобин ҳангоми тамошои филм худро дар ҷои қаҳрамон тасаввур мекунад, ки ин ба ташаккули стереотипҳо ва арзишҳои фарҳангӣ мусоидат мекунад. [3] Ҳамин тавр, кино метавонад ҳамчун воситаи таъсири мафкуравӣ ва тарбиявӣ истифода шавад. Суггестия ҳамчун таъсири ғайримустақим ба шуур имкон медиҳад, ки фикрҳо ва эҳсосоти муайян ба тамошобин таҳмил карда шаванд. Идентификатсия бо қаҳрамон боиси қабули арзишҳои ӯ ва тағйири муносибати тамошобин ба воқеият мегардад. Нақши кино дар ҳофизаи фарҳангӣ низ назаррас аст: он тасаввуроти таърихиро шакл медиҳад, ҳувияти миллиро мустаҳкам мекунад ва моделҳои рафтори иҷтимоиро пешниҳод менамояд. Дар солҳои охир таҳқиқотчиёни рус қайд мекунанд, ки кино ба равандҳои фарҳангии ҷомеа таъсири амиқ мерасонад ва метавонад ҳам созанда ва ҳам харобиовар бошад. Масалан, филмҳои таърихӣ метавонанд тасаввуроти нодурустро дар бораи гузашта ташаккул диҳанд, агар онҳо аз ҳақиқати илмӣ дур бошанд.

Дар давраи рақамӣ фарҳанги экранӣ тағйироти ҷиддӣ аз сар гузаронид: платформаҳои стримингӣ, тавсияҳои алгоритмӣ, истеъмоли фрагментарӣ ва иштироки фаъоли тамошобин ба вуҷуд омаданд. Ин равандҳо имкониятҳои нави паҳншавии киноро фароҳам меоваранд, аммо хатари коҳиши амиқии дарк ва тафсири интиқодӣро низ ба бор меоранд. Дар шароити рақамӣ тамошобин на танҳо истеъмолкунанда, балки иштироккунандаи фаъоли раванди фарҳангӣ мегардад, ки метавонад ба мундариҷа таъсир расонад. Аммо ин равандҳо зарурати тафсири интиқодӣ ва ташаккули иммунитети фарҳангиро дар бар меоранд. Аз ин рӯ, дар қисми хулосавӣ кино ҳамчун омили муҳими фарҳанги муосир арзёбӣ мешавад, ки таъсири он ҳам созанда ва ҳам хатарнок аст. Зарурати тафсири интиқодӣ ва ҳифзи арзишҳои миллӣ дар шароити ҷаҳонишавӣ васеъ мегардад. Ҳамин тавр, кино на танҳо воситаи фароғат, балки омили ҷиддии ташаккули шуури ҷамъиятӣ ва фарҳанги миллӣ мебошад.

2. Глава: Таҳлили амалии рушд ва таъсири киною театр дар фарҳанги Тоҷикистон

2.1. Таърих ва вазъи кунунии театри тоҷик дар фазои фарҳангӣ

Театри тоҷик ҳамчун ҷузъи муҳими фарҳанги миллӣ нақши калидӣ дар ҳифзи ҳувияти фарҳангӣ ва интиқоли арзишҳои маънавӣ ба наслҳои оянда дорад. Омӯзиши таъриху вазъи кунунии он дар фазои фарҳангӣ имкон медиҳад, ки равандҳои ташаккул ва таҳаввули санъати театрӣ дар Тоҷикистон амиқтар дарк карда шаванд. Таҳлили ин масъала барои муайян кардани самтҳои афзалиятноки сиёсати фарҳангӣ ва дастгирии давлатии театрҳо зарур аст.

Решаҳои таърихии театри тоҷик ба шаклҳои қадимии намоишӣ, маросимҳо, бозиҳо ва наққолиҳо бармегарданд, ки дар байни мардуми тоҷик аз замонҳои қадим маъмул буданд. Ин анъанаҳо заминаи пайдоиши санъати театриро фароҳам оварда, ба ташаккули завқи эстетикӣ ва эҷодиёти дастаҷамъонаи халқ мусоидат карданд.

Ташаккули театри касбӣ дар нимаи аввали асри XX оғоз ёфт. Таъсиси театрҳои давлатӣ, ба монанди Театри драмавии ба номи Лоҳутӣ, ва инкишофи мактаби актёрӣ ба рушди бемайлони театри миллӣ замина гузошт. Дар давраи шӯравӣ репертуар васеъ гардид, асарҳои классикии ҷаҳонӣ ва миллӣ тарҷума ва саҳнабандӣ шуданд, аммо идеология ва сиёсати фарҳангӣ ба фаъолияти театрҳо таъсири зиёд расонд. [2]

Давраи истиқлол тағйироти сиёсиву иҷтимоиро ба бор овард: коҳиши маблағгузорӣ, муҳоҷирати ҳунармандон ва кӯшишҳои эҳёи театр дар солҳои охир ба назар мерасад. Вазъи кунунӣ бо фаъолияти театрҳои давлатӣ ва хусусӣ дар шаҳру ноҳияҳо, репертуар, шумораи тамошобинон ва рақобат бо телевизион ва интернет тавсиф мешавад. Айни замон дар Тоҷикистон якчанд театрҳои давлатӣ, аз қабили Театри академии драмавии ба номи Лоҳутӣ, Театри опера ва балети ба номи Садриддин Айнӣ, инчунин театрҳои вилоятӣ ва шаҳрӣ фаъолият мекунанд.

Мушкилот аз камбуди маблағ, фарсудашавии биноҳо, камбуди кадрҳои баландихтисос ва дастрасии маҳдуди тамошобинон иборатанд. Дар баробари ин, баргузории фестивалҳо, амалисозии лоиҳаҳои эҷодӣ ва ҳамкории байналмилалӣ дастовардҳои муҳими соҳа мебошанд. [6] Дар маҷмӯъ, театри тоҷик дар ҳифзи ҳувияти фарҳангӣ нақши муҳим дорад ва зарурати дастгирии давлатӣ ва таҳкими фазои фарҳангии миллӣ беш аз пеш эҳсос мешавад.

2.2. Кинои тоҷик: марҳилаҳои рушд, дастовардҳо ва мушкилоти имрӯза

Кинои тоҷик ҳамчун ҷузъи таркибии фарҳанги миллӣ раванди тӯлонии ташаккулро тай кардааст ва имрӯз ҳамчун оинаи ҳувияти фарҳангӣ, воситаи тарғиби арзишҳои миллӣ ва омили муҳими ташаккули тасаввуроти ҷавонон арзёбӣ мешавад. Омӯзиши марҳилаҳои рушди он имкон медиҳад, ки муваффақиятҳо, қонуниятҳо ва мушкилоти соҳа ба таври системавӣ муайян карда шаванд.

Давраи аввал бо таъсиси студияи «Тоҷикфилм» дар солҳои 1930-ум оғоз ёфт. Аввалин филмҳои тоҷикӣ асосан ҳуҷҷатӣ ва тарғиботӣ буданд ва ба мавзӯъҳои таърихӣ, меҳнатӣ ва иҷтимоӣ бахшида мешуданд. Дар ин марҳила коргардонҳо ва сенариянависон мактаби касбии синаморо ташаккул доданд, ки заминаи рушди минбаъда гардид.

Давраи дуюм — солҳои 1960–1980 — давраи авҷи синамои тоҷик ба шумор меравад. Дар ин солҳо на танҳо филмҳои бадеӣ, балки филмҳои ҳуҷҷатӣ ва таърихӣ ба навор гирифта шуданд, ки ба мушкилоти ахлоқӣ, оилавӣ ва фарҳангӣ нигаронида шуда буданд. Филмҳои ин давра дар ҷашнвораҳои байналмилалӣ эътироф ёфта, мактаби миллии синамо мустаҳкам гардид. [4]

Давраи сеюм ба солҳои 1990-ум рост меояд. Пас аз ба даст овардани истиқлол вазъияти иҷтимоию иқтисодӣ ба истеҳсоли филм таъсири манфӣ расонд: маблағгузорӣ коҳиш ёфт, фаъолияти студияҳо маҳдуд гардид ва шумораи филмҳои нав ба таври назаррас кам шуд. Ин буҳрон зарурати таҷдиди низоми идоракунӣ ва дастгирии давлатиро ба миён овард.

Давраи чорум — эҳёи кинои тоҷик дар асри XXI — бо дастгирии давлатӣ, баргузории ҷашнвораҳо ва густариши ҳамкории байналмилалӣ хос аст. Дар ин солҳо филмҳои нави тоҷикӣ дар форумҳои ҷаҳонӣ намоиш дода шуда, таваҷҷуҳи тамошобинонро ба худ ҷалб карданд.

Дастовардҳои асосӣ иборатанд аз эътирофи байналмилалии филмҳои тоҷикӣ, таҳкими мактаби миллии синамо ва ташаккули наслҳои нави коргардонҳо. Ҳамзамон мушкилоти имрӯза — норасоии маблағгузорӣ, камбуди кадрҳои касбӣ, фарсудашавии техника, набудани сенарияҳои баландсифат ва рақобати платформаҳои интернетӣ — рушди устувори соҳаро бозмедоранд. Таъсири кино ба ҳифзи ҳувияти фарҳангӣ ва ташаккули тасаввуроти ҷавонон ниёз ба арзёбии доимии сифати маҳсулоти синамоиро пеш меорад. Ҳамин аст, ки таҳияи стратегияи давлатӣ барои рушди кинои тоҷик зарурати объективӣ мебошад.

2.3. Роҳҳои таҳкими нақши киною театр дар ҳифз ва рушди фарҳанги миллӣ

Кино ва театр ҳамчун ҷузъи муҳими фарҳанг дар ҳифз ва рушди фарҳанги миллии Тоҷикистон нақши калидӣ доранд. Дар шароити муосир, ки рақобати фарҳангҳо ва таъсири технологияҳои рақамӣ афзоиш меёбад, таҳкими ин соҳаҳо зарурати объективӣ мегардад. Сиёсати давлатӣ ба ҳифзи мероси фарҳангӣ ва рушди санъати намоишӣ нигаронида шудааст, аммо таҳлилҳо нишон медиҳанд, ки имкониятҳои мавҷуда пурра истифода намешаванд.

Чорчӯбаи меъёрии ҳуқуқӣ асоси таҳкими ин соҳаро ташкил медиҳад. Қонунҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи фарҳанг», «Дар бораи кино», «Дар бораи театр ва фаъолияти театрӣ», инчунин Стратегияи миллии рушди фарҳанг ва барномаҳои давлатӣ барои солҳои 2020–2025 самтҳои афзалиятнокро муайян мекунанд. Дар тадқиқотҳои русӣ (2020–2025) таъкид мешавад, ки самаранокии сиёсати фарҳангӣ ба ҳамоҳангии санадҳои меъёрӣ ва механизмҳои иҷрои онҳо вобаста аст. [7]

Роҳҳои ташкилӣ-иқтисодӣ ба дастгирии молиявии театрҳо ва студияҳои кино, ҷорӣ намудани грантҳо, рушди шарикии давлатӣ-хусусӣ, таҷдиди инфрасохтор ва ҷалби сармоягузорӣ равона мешаванд. Таҷрибаи мамолики дигар нишон медиҳад, ки маблағгузории бисёрканалагӣ устувории соҳаро таъмин мекунад.

Роҳҳои кадрӣ-таълимӣ омодасозии мутахассисон, такмили ихтисоси коргардонҳо, ҳунарпешаҳо, сенариянависон ва ҳамкориро бо муассисаҳои таълимӣ ва марказҳои эҷодӣ дар бар мегиранд. Бе системаи муносиби тайёр кардани кадрҳо рушди соҳа имконнопазир аст.

Роҳҳои мазмунӣ-эҷодӣ таҳияи асарҳои ба мероси миллӣ, забони тоҷикӣ, таърих ва арзишҳои миллӣ нигаронидашударо пешбинӣ мекунанд. Истифодаи технологияҳои муосир дар намоиш ва филмсозӣ ҷалби тамошобинон, махсусан ҷавононро зиёд мекунад. [10]

Роҳҳои иҷтимоӣ-фарҳангӣ тарғиби театр ва кино дар байни ҷавонон, ташаккули талаботи эстетикӣ, баргузории фестивалҳо, лоиҳаҳои маърифатӣ ва истифодаи воситаҳои ахбори оммаро дар бар мегиранд.

Ҳамкории байналмилалӣ — ширкат дар фестивалҳо, табодули таҷриба, ҷалби коршиносони хориҷӣ ва мусоидат ба шинохти фарҳанги тоҷик дар арсаи ҷаҳонӣ — омили муҳими рушд аст.

Хулоса, таҳкими комплексии нақши киною театр тавассути ҳамоҳангии давлат, ҷомеа ва эҷодкорон имкон медиҳад, ки ҳифз ва рушди фарҳанги миллӣ таъмин гардад.

Заключение

Дар реферат нақши кино ва театр ҳамчун ҷузъи фарҳангӣ таҳлил шуд. Мақсади асосӣ — муайян кардани ҷойгоҳи онҳо дар низоми арзишҳои фарҳангӣ — иҷро гардид. Аз рӯи вазифаҳо:

1. Фарҳанг системаи мураккаб буда, вазифаҳои тарбиявӣ, коммуникативӣ ва эстетикиро иҷро мекунад; театр ва кино дар он мақоми намоён доранд.<br>2. Театри тоҷик мероси бой дошта, дар ҳифзи забон ва анъанаҳо нақши калидӣ мебозад.<br>3. Кинои тоҷик марҳилаҳои рушду таназзулро гузашта, ба дастгирии давлатӣ ва технологияҳои нав ниёз дорад.<br>4. Таҳкими ҳамкорӣ, тарбияи кадрҳо ва таблиғи санъати миллӣ роҳҳои асосии баланд бардоштани мақоми киною театр мебошанд.

Ба андешаи мо, мавзӯъ аҳамияти илмию амалӣ дорад, зеро ҳифзи ҳувияти фарҳангӣ дар шароити ҷаҳонишавӣ зарур аст. Ояндаи тадқиқот метавонад таъсири рақамикунонӣ ба санъати намоишӣ ва таҷрибаи кинои Тоҷикистонро дар муқоиса бо дигар кишварҳои Осиёи Марказӣ омӯзад.

Список использованных источников